AMATEURTELE.COM
...if your desired language isn't available, the alternative language will be shown...
Nederlands
informatie pagina voor experimenteel radio-onderzoekers
- - -

Lineair 400W (Frinear)

Nederlandse inleiding permalink: http://www.amateurtele.com/index.php?artikel=83&id=#230
Dromen moet je najagen en daar ben ik dan ook druk mee bezig. En nu ben ik een aantal dromen aan het combineren, in de vorm van het bouwen van een buizen eindversterker van 400W met vier PL519 elektronenbuizen.
Al jaren ben ik gefascineerd door elektronenbuizen. Op zich zijn het al mechanische kunstwerkjes en als het ook nog functioneerd, is het al helemaal mooi. Veel interesanterdan een "saaie" transistor. Daarbij heeft mijn sterkste zendontvanger 100W zendvermogen, wat op zich mooi is. Alleen als er (tijdens de JOTA) 50m RG-213 coax tussen de zendontvanger en de antenne zit, komt er van de 100W maar ongeveer 70W aan. En dat zijn al flinke verliezen. En dan reken in de overige verliezen zoals in de tuner al niet eens mee. Met een F-machtiging mag er (maximaal) 400W +3dB aan de antenne geleverd worden. Dus in de praktijk mag er 400W + 3dB = 800W aan een antenne geleverd worden. En met de verliezen van 32m RG-213 mag de zender zelfs 1.000W zijn om binnen de regelgeving te blijven van de machtiging. Maar 1.000W vind ik toch wel weer aan de ruime kant en een kleinere eindversterker is dan ook een optie. Daarbij moet er ook een tuner, dummyload en dergelijke voor handen zijn om het geheel bruikbaar te maken. En om de kosten te drukken is een eindtrap met "iets" minder zendvermogen voor mij ook goed.

Nederlandse 20130130 permalink: http://www.amateurtele.com/index.php?artikel=83&id=#231
het ontwerp
Zo liep ik tegen een ontwerp aan met vier PL519 buizen die samen 400W zendvermogen kunnen genereren. En dat is voor mij een mooi uitgangsvermogen.
Op de website van Frits; PA0FRI (wie kent hem niet?) staat een prachtig verhaal over dit ontwerp. Met achtergrondinformatie, tips en trucs kan het bijna niet verkeerd gaan. En dat geeft hoop. Het ontwerp is vrij eenvoudig, de behuizing maken lijkt het moeilijkst te zijn. Gelukkig ben ik mechanicus, dus dat geeft hoop! Zo dacht ik al een poos na over dit ontwerp, maar om daadwerkelijk te gaan bouwen, moeten er ook all componenten zijn. Transformatoren, condensatoren, buizen en dergelijke. En het vinden van componenten kost tijd en geld. Toevallig liep ik op 2ehands.nl tegen een advertentie aan van iemand die een "halve" eindtrap aanbood op basis van het eerder genoemde schema. Dit scheelt een hoop zoekwerk van onderdelen en de prijs was ook gunstig. Het enige wat er zou moeten gebeuren is het circuit van de bandschakelaar aansluiten. Gister heb ik de eindtrap opgehaald en er zaten zelfs vijf reserve buizen bij. De conditie is natuurlijk maar afwachten, maar toch. Er is in ieder geval een goede basis om mee te starten. Door het goed analyseren van de huidige samenstelling is het ook eenvoudiger om verbeteringen "uit te vinden". Als een ontwerp klaar is, zijn er vaar ideeŽn hoe het beter had gekund. En nu kan die stap al eerder worden gemaakt.

de strategie
De strategie is dat er de tijd wordt genomen om een optimaal ontwerp te kiezen. Ik wil prints (laten) etsen in plaats van werken met "gaatjesprint". En daarvoor moet het schema in stukken worden "geknipt" om te bepalen wat op welke print komt. De eerste stap is de bestaande componenten inmeten, het schema dus opdelen en dan gaan puzzelen in de virtuele ruimte om het geheel zo compact mogelijk te maken. Het liefst heb ik geen zwevende componenten omdat dit mechanisch niet optimaal is en zou de componenten daarom graag zo veel mogelijk op en printplaat monteren. In de meest ideale situatie is het resultaat dat delen alleen met draden verbonden worden zonder zwevende componenten.

de behuizing
In eerste instantie is de gedachte om een behuizing te maken van aluminium. Ik wil de behuizing eerst helemaal uittekenen zodat alle gaten voor onderdelen al zijn ingetekend. De uitslag wil ik laten waterstraalsnijden zodat er een bouwpakket overblijft dat alleen maar gevouwen en gepopnageld hoeft te worden. Aluminium is licht, sterk en eenvoudig te bewerken. Popnagels zijn goedkoop, sterk, compact en rammelen niet los. Daarbij vind ik de kop van een popnagel mooier dan een verzonken kop van een bout. Het voordeel van waterstraalsnijden is dat het veel meer vrijheid geeft in ontwerpen.

Nederlandse voeding voor hoogspanning permalink: http://www.amateurtele.com/index.php?artikel=83&id=#232
20130201 - herontwerp

Frits; PA0FRI heeft een ontwerp gemaakt voor de hoogspanningsvoeding welke toegepast is in mijn eindtrap. Het ontwerp is als volgt:

image is loading...


De huidige voeding is gemaakt op gaatjesprint en de "eilanden"zijn met draden verbonden. Hier ben ik niet echt kapot van, dus een herontwerp maken lijkt mij de beste oplossing. Het is de sport om het geheel zo compact mogelijk te maken en toch zo logisch mogelijk. Dus de aansluitpunten zoveel mogelijk aan de randen van de print en draadbrugen proberen te vermijden.

image is loading...


Eerst heb ik het schema op papier overgenomen en een aantal componenten losgesoldeerd. Nu kunnen de maten worden voergenomen om op schaal te kunnen ontwerpen. Het resultaat van het herontwerp is hieronder zichtbaar. Okť, het is nog een kliederboel, maar het is de basis. De componenten staan op de juiste plek, de printsporen zijn ingetekend en nu is het een kwestie van overzetten naar een nette tekening. Het plan is om met AutoCAD de componenten in te teken en in een andere "laag" de printsporen. Dan kan er gefilterd worden op laag zodat alleen de printsporen overblijven voor het afdrukken. Printen op een transparant vel en dan iemand vinden die printplaten kan etsen... Nou ja, eerst maar even het kladwerk overzetten naar een werktekening...

image is loading...

open de afdrukbare pagina door hier te klikken


AmateurTele.com - © 1984...2020 - Build: 20190816